Welkom lezer,
Ik ben op 11 augustus 1950 geboren in Bemmel, een dorp aan de Waal in de Betuwe. Na mijn studie sociologie in Nijmegen heb ik lang als beleidsambtenaar in Den Haag gewerkt. In die periode heb ik veel beleidsnota’s geschreven. Leuk en belangrijk werk, al voelde de ambtelijke taal soms als een keurslijf. Vanaf mijn pensionering in 2017 ben ik op mijn zolderkamer in Woerden fictie gaan schrijven. Dat is op een andere manier leuk. Ik kan mijn eigen verhaal verzinnen en de taal en bewoordingen kiezen die bij mij passen. Dat geeft veel voldoening. Ik heb tot nu toe twee romans geschreven: Geluk duurt een oorlog lang (2024) en De lucht van uien (2020). Lang geleden heb ik het verhaal Zorgdrager, Zorgdrager in De Revisor (1982/1) gepubliceerd. Met het bezoeken van mijn website heeft u de eerste stap gezet naar het lezen van mijn boeken. Klik hieronder om de boeken te bestellen. Alvast veel leesplezier gewenst.
Ik zou het op prijs stellen als u me laat weten wat u ervan vindt (recensie@toonjanssenschrijft.nl).
Geluk duurt een oorlog lang is een verontrustende
roman, boordevol verrassende ontwikkelingen. Normen en
waarden komen daarin dusdanig onder druk dat zelfs de lezer met
zijn eigen moraal zal blijven worstelen. - Peter de Rijk …
Tine
Scheepers ziet na vijf jaar huwelijk de kans op een eigen kind
steeds kleiner worden. Tines grote angst is dat ze in plaats
daarvan de baby van haar jongere zus Helen in haar armen zal
moeten houden. En dat gebeurt. Een tweede, derd een vierde
volgen. Ze blijft met lege handen. Alles verterende afgunst
verandert in berusting, zo lijkt het. Tot zich tijdens de
evacuatie eind 1944 de kans voordoet om het pasgeboren vijfde
kind van Helen tot het hare te maken. Ziekelijk Godsvertrouwen
brengt haar tot ongekende daden.
'Iedereen zei maar
dat ze geduld moest hebben, de huisarts, de pastoor, haar zus
die gemakkelijk praten had en Wim met zijn niet aflatende zin
om te vrijen. Maar wat heb je aan geduld? Geduld houdt de
belofte van vervulling in. Hoe lang kun je geduld
hebben voordat je moet besluiten dat geduld een loos begrip is
en er van vervulling geen sprake zal zijn? Dat de belofte één
grote leugen is, dat je baarmoeder vruchteloze grond is of dat
het zaad dat het moet bevruchten dor en droog is en nooit zal
ontkiemen?'
› lees meer
Jan van Driel wordt op 25 september 1950 in een dorp in de
Betuwe geboren. Vanwege ziekte van zijn moeder
… wordt
hij ondergebracht bij zijn oom en tante.
Deze
ervaringen neemt hij mee in zijn latere leven. Zijn relaties
kenmerken zich door afwijzing, jaloezie, wantrouwen en
vreugdeloze seks. Hij kan niet zonder vrouwen, maar ook niet
met. Om van alles af te zijn gaat hij in celibaat. Na vijf jaar
onthouding ontmoet Jan Martha. Gaat het hem nu wel lukken?
"'Godverdomme!"
Hij krijt het uit. Zijn vuist knalt op de eettafel waar hij
ijsberend is beland. Zijn vuist knalt nog een keer en nog
een keer. Een mengeling van haat, angst, verdriet en woede
vervormt zijn gelaat. In hun bed, in het bed dat hij voor hún
gemaakt heeft, heeft ze liggen vozen met die half kale, magere,
melkwitte schlemiel, die ook nog eens een foute naam heeft. Hier
in dit huis. Nog maar een paar uur geleden. Zie ze daar zitten,
de heilige maagd Maria.
› lees meer
Vul je gegevens in. Je ontvangt van Toon een betaalverzoek per mail.